Review: Dragon Quest XI Echoes of an Elusive Age



Ontwikkelaar: Square Enix
Uitgever: Square Enix
Beschikbaar op: PS4
Cricket auteur: Faith



Dragon Quest XI: Echoes of an Elusive Age

In 1986 zag ‘Dragon Quest I’ het levenslicht. Dit maakt deze grondlegger van de Japanse RPG één van de langslopende series binnen het genre.

Tijdens hun 32tigste levensjaar houdt ‘Dragon Quest’ nog altijd vast aan zijn originele geestdrift. Terwijl de meeste JRPG toegevingen doen en voor vernieuwingen gaan, bouwt Dragon Quest op zijn authentiek elan verder. Dit is mede te danken doordat de scepter tot op dag van vandaag in handen bleef van het initiële ontwikkelaarsteam (scenarioschrijver Yuji Horii, componist Koichi Sugiyama en character designer Akira Toriyama).

Bij de start van ons verhaal lijkt alles daardoor vrij bekend, maar het is dit soort cliché waarin Dragon Quest uitblinkt. Een epische strijd tussen goed en kwaad (‘Yin & Yang’), de kleurrijke personages, de frequente droge humor, … het voelt zo vertrouwd.

In tegenstelling tot de meeste JRPG’s wil Square Enix met ‘Dragon Quest’ een toegankelijke ervaring bieden, een beleving waar iedereen van kan genieten. ‘Dragon Quest’ kan dus zonder enige voorkennis door iedereen opgepakt worden en dit zonder eerst een ellenlange tutorial te moeten doorlopen.

Als je eerder Dragon Quest hebt gespeeld, weet je dus precies wat je kunt verwachten. Ben je een nieuwkomer, dan is ‘Dragon Quest XI: Echoes of an Elusive Age ‘ de ideale game om met de serie kennis te maken.


Verhaal

Kort na je geboorte offert je moeder zich op om je te beschermen tegen de duistere wezens die het op jou gemunt hebben. Mozesgewijs komt je mandje in de rivier terecht en wordt je als vondeling door een lieve oude man in ‘Cobblestone’ opgevangen.

Op je 16de verjaardag moet je samen met je beste vriendin Gemma de lokale berg beklimmen. Het is tijdens deze ceremoniële gebeurtenis dat je ontdekt dat de geboortevlek op je hand niet zomaar een vlek is. Je blijkt de reïncarnatie van de legendarische held van het licht te zijn. Jij bent ‘The Luminary’, de uitverkorene om de duisternis te verdrijven.

De perfecte setting voor een groots avontuur.


Kleurrijke personages

‘Echoes of an Elusive Age’ zorgt voor een prachtige introductie van enkele fabelachtige hoofdpersonages, elk met hun eigen bagage en bijzonderheden.

Zo heb je Eric, een ruwe bolster met het hart op de goed plaats; Veronica, een meisje met een sterke wil die het haat om als kind behandeld te worden; Serena, een verzorgde en welgemanierde schoonheid; Sylvando, een flamboyante regenboogkleurige entertainer met als droom de wereld te laten glimlachen; Jade, een vrouwelijke martial artist die iedereen wenst te beschermen; Rab, een mysterieuze oud man; ….

Niet lang nadat je vrijgelaten wordt in de grote boze wereld, leer je je eerste metgezel kennen. Binnen een tiental uren beschik je al over een team van vier personages en kan je missie echt van start gaan.

Deze metgezellen kan je eigenhandig stuk voor stuk gaan personaliseren. Jij kiest via een ‘Skill Tree’ hoe ze zich specialiseren. Ben je niet tevreden van de gemaakte keuzes ga dan naar de kerk of het beeld aan het kampvuur. Mits wat geld neer te tellen kan je nu perfect skillpoints resetten en gaan herverdelen.


Vechtsysteem

Het vechtsysteem is wat je van een moderne JRPG kunt verwachten. Wel is de manier waarop de encounters plaatsvinden een aangename verandering. Jarenlang waren deze willekeurig, nu zie je de vijanden gewoon rondlopen en kun je zelf kiezen of je al dan niet het gevecht aangaat. Heb je er even geen zin meer in dan kun je ze ontwijken, moet je dringend levelen of heb je nood aan skill points, dan hoef je ze enkel maar aan te raken. Bij contact schakel je over naar een klassiek turn-based gevechtsmenu, waarbij iedereen beurtelings een zet mag doen.

Via ‘Tactics’ kan je per metgezel beslissen of de aanvallen geautomatiseerd verlopen of indien je zelf de touwtjes in handen wil nemen.

Een vernieuwing aan dit turn-based vechtsysteem is het gebruik van de ‘Pep Power’, duidelijk zichtbaar door het verschijnen van een blauwe gloed. Deze kracht maakt dat je tijdelijk sterker wordt en je speciale aanvallen kan gaan inzetten. Het verkregen effect is afhankelijk van je line-up en wie in de Pep mode zit.


Erdrea

Doorheen je tocht verken je de mythische wereld van Erdrea tot in de verste uithoeken. Het grootste deel van je tijd ben je bezig met reizen. Dit doe je initieel enkel te voet of op het paard. Later komt daar de mogelijkheid tot teleportatie via ‘Zoom’ en het varen op een schip bij.

Een extra toevoeging is dat je ook bepaalde verslagen vijanden als transportmiddel kan gebruiken. Deze monsterlijke rijdieren kan je gebruiken om te vliegen, springen of klimmen naar anders onbereikbare gebieden.

Naast het hoofdverhaal zijn er tijdens je avontuur voldoende sidequests, uitdagingen en mini-games te ontdekken. Zo denk ik aan de kruisbooguitdaging waarbij je per regio vijf doelen dient te spotten en te raken, de paardenraces in ‘Gallopolis’, de mini-medals om je spaarkaart vol te krijgen of de casinospelen.

Bijkomend heb je ook de mogelijkheid om met de zogenaamde ‘Fun sized Forge’ je eigen uitrusting of wapens te smeden. Tijdens je avonturen vind je allerlei ingrediënten. Sommige tijdens gevechten, andere in rode kistjes of op speciale vermelde punten op de kaart. Via de recepten die je uit de rode boeken doorheen Erdrea aanleert kan je met deze grondstoffen aan het werk.

Het smeden gebeurt door middel van een mini-game waarbij je met een smeedhamer rake klappen uitdeelt. Hoe verder in het spel hoe meer mogelijkheden.


Gameplay


Conclusie

In een wereld waar open wereld RPG’s de markt domineren houdt ‘Dragon Quest’ vast aan zijn oude traditionele formule en bewijst op deze manier dat een game niet revolutionair moet zijn om te schitteren.

Het verhaal, de game-play, de kleurrijke personage en grafische pracht bezorgen je een epische reis door een wereld die je niet snel zal vergeten Het is een spel dat een genot is om te spelen. Na een 10-tal uur spelen werd ik volledig meegezogen en werd het steeds moeilijker om de weg naar de grote finale te onderbreken.

Desondanks waren er voor mij toch ook wel enkele werkpunten. Iedere metgezel behalve het hoofdpersonage werd voorzien met een geweldige voice-acting. Waarom dan ook niet voor ‘The Luminary’ zelf, dit had het spel volgens mij nog meer charisma kunnen geven?

Soms treed na een poos grinden of een tijdje enkel het hoofdplot te volgen wel eens een eentonig gevoel op. De overweldigde hoeveelheid extra mogelijkheden zorgen dat dit nooit lang duurt.

Een laatste opmerking en niet iedereen zal dit zeker zo aanvoelen, maar er werkte één van de metgezellen toch nu en dan eens op mijn zenuwen. Wie dat is laat ik je zelf ontdekken.

Wat de JRPG-avonturen betreft is ‘Dragon Quest XI: Echoes of an Elusive Age ‘ volgens mij één van de beste games die je op dit moment kan spelen.

Positief

  • Grafische pracht
  • Overweldigende hoeveelheid content ( meer dan 70 speeluren )
  • Meeslepend verhaal
  • Geweldige voice-acting
  • Zeer toegankelijke old-skool gameplay
Negatief

  • Hoofdpersonage praat niet
  • Soms licht eentonig

The Crickets score: 9,5 /10

youtubeinstagramyoutubeinstagram

FacebooktwitterredditpinterestmailFacebooktwitterredditpinterestmail

Over

Gamen is altijd een onderdeel geweest van mijn leven. Al van mijn kinderjaren was ik onmiddellijk in de wolken toen ik in het jaar 1989 kennis maakte met mijn eerste game "Tetris" op de toenmalige Game Boy. Samen met Goofy086 speelden wij al in split screen op de eerste versie van de Playstation op een kleine beeldbuis. Doorheen de jaren is er een grote evolutie ontstaan in de wereld van het gamen. Wij zijn opgegroeid, hebben een familie gesticht en we zijn vader geworden. Echter één ding is niet veranderd en dat is de liefde voor het gamen. Als de kinderen en de vrouw gaan slapen zijn, is er een grote kans dat je mijzelf en Goofy nog online kan vinden.

You may also like...

One thought on “Review: Dragon Quest XI Echoes of an Elusive Age